Sad story.

หวัดดีสำหรับใครคนหนึ่งที่ผมคิดถึง (ถ้าเป็นเธอที่ผมรู้จักเธอคงจะรู้ว่าเป็นใครเขียนขึ้นมาและผมเขียนขึ้นมาเพื่ออยากให้เธอรู้ว่า ผมยังเหมือนเดิมทุกอย่างด้วยความจริงบางอย่างทำให้ผมต้องไม่อยากทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ)

นานมาแล้วเมื่อครั้งนึงในวัยเด็กผมซึ่งได้ย้ายเข้ามาอยู่ในซอยทินกร (ถ้าเป็นเธอจริงๆ คงรู้ว่าผมเป็นใคร) และผมก็ได้รู้จักผู้หญิงคนนึง เธอชื่อว่า…ซึ่งเป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวคนจีนครอบครัวนึงและมีพี่อีก 9 คน ตั้งแต่ที่วันผมได้พบกับเธอเมื่อตอนอายุได้ 16 ปี จนถึงทุกวันนี้ ผมอายุได้ 35 ปี ผมยังจำเธอได้ตลอดแม้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ไม่ว่าจะไปดูหนังตั้งแต่เรารู้จักกัน และจะเก็บตั๋วหนังทุกเรื่องที่เราได้เคยไปดูด้วยกัน จดบันทึกประจำวันเสมอว่า วันนี้มีความสุขที่ได้เจอและได้ไปไหนด้วยกันมา และก็จำได้ทุกเรื่องที่มีเธอเข้ามาเกี่ยวข้องและก็ผูกพันธ์เธอ ด้วยความคิดของตัวเองเสมอ ไม่ว่าจะทำอะไรที่ไหนก็ตามคิดถึงโดยตลอดเวลา

ผมเพียงแค่อยากระบายความรู้สึกที่เก็บเอาไว้ในใจโดยไม่สามารถที่จะบอกใครหรือปรึกษาใครได้ เพราะผมได้ทำร้ายจิตใจของผมเอง ผมรักและหวังอย่างมากที่จะได้แต่งงานกับเธอเสมอ ฝันทุกเวลาว่าสักวันอยากตื่นขึ้นมาแล้วเจอเธอนอนอยู่ข้างๆ เวลานั่งกินข้าวที่บ้านก็มีเธอนั่งกินด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นตอนนั่งดูหนังหรือเดินในสวนหลังบ้านก็จะมีเธอใกล้ๆ

ครอบครัวของเราสองคนต่างราว ฟ้ากับดิน ครอบครัวของผมไม่เพียบพร้อมไม่ร่ำรวย พ่ออยู่ทาง แม่อยู่ทาง ส่วนตัวผมก็อยู่อีกทาง สุดท้ายก็ต้องมาอยู่ที่บ้านของพ่อ และไม่เคยได้มีความสุขเป็นครอบครัวเลย เรื่องเรียนก็จบแค่ ปวช. ทำงานในบริษัทแต่ละที่ก็ไม่ค่อยมั่นคงซักเท่าไร ซึ่งต่างจากครอบครัวของเธอ เพียบพร้อมทุกอย่าง ด้วยความรักและความอบอุ่นจากพี่น้อง และพ่อแม่ ส่วนตัวเธอก็จบ ป.ตรี อีก หน้าที่การงานก็ดี – –  จนชีวิตผมได้ผ่านมาเจอเธอ ซึ่งผมคิดว่าผมจะสร้างชีวิต อยู่กับผู้หญิงคนนี้ให้ได้ และไม่ว่าใครจะผ่านเข้ามาในชีวิตผมก็ตาม ผมก็ยังรักอยู่แค่คนเดียวและจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ชื่อ…คนเดียว และผมก็ได้พยายามทำงานเก็บเงิน เพื่อฝันให้ได้ฝันที่จะเป็นจริงขึ้นมา แต่จนแล้วจนรอดก็ทำไม่ได้ซักครั้ง บางครั้งผมตกงาน ที่บ้านก็ไม่สามารถมาช่วยอะไรได้ ได้แต่ อดไปวันๆ ข้าวก็ไม่มีกิน จนผมได้มีความคิดขึ้นมาว่าชาตินี้คงเป็นไปไม่ได้ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน แม้ว่าเธอจะเคยพูดกับผมถึงในวันที่เราอาจจะแต่งงานกัน ในวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน เหมือนกับวันที่ผมเคยฝันไว้ แต่ไม่รู้มีอะไรทำให้ผมคิดเสมอว่า – ไม่อยากทำให้ผู้หญิงคนที่ผมรักคนนี้ต้องลำบากไปกับชีวิตของผม

ผมจึงต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตของผมและของเธอ ที่มันอาจจะเป็นจริงดั่งความฝันของผม แม้ว่าการตัดสินใจในครั้งนี้มันอาจจะทำให้ผมเจ็บปวดหัวใจและติดตัวผมไปจนตายก็ตาม ผมเสียใจมากกับการกระทำของผมที่จะต้องให้เธอไปตามทางของเธอ ส่วนผมก็ได้แต่รักและเก็บเธอไว้ในใจตลอด แม้ว่าในชีวิตจริงของผมซึ่งอยากแม้กระทั่งได้โอบกอดเธอ จูบเธอ และอยากให้เธอมีลูกให้ผม แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ และมันก็คงเป็นได้แค่ความฝัน เหมือนเมื่อครั้งผมเป็นเด็กจวบจนปัจจุบันนี้ ผมฝันเสมอว่าสักวันจะได้อยู่ร่วมกันเป็นสามีภรรยากัน มีลูกๆ ด้วยกัน แต่มันก็คงไม่มีอีกแล้ว ผมอยากจะบอกเธอมากๆ ว่า ผมยังเหมือนเดิมทุกอย่างไม่เคยเปลี่ยนแปลงเธอไปจากใจผมเลย

ผมได้แยกทางจากเธอ โดยที่ผมเป็นฝ่ายบอกเธอ และผมได้บอกเธอว่าผมต้องแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนนึง ซึ่งผมไม่เคยรักเค้าเลยซักนิดเดียว และผมก็ไม่ได้ทำให้เธอท้องก่อนแต่ง แต่ผมสงสารเธอมากกว่า และ (ชื่อของเธอ คนที่ผมรัก) ก็คงจะเกลียดผมมาก ซึ่งผมเองก็ยอมรับแต่โดยดี แม้ว่าใจผมไม่ต้องการแยกทางจากเธอเลยซักครั้งเดียว และไม่เคยมีความคิดที่จะเลิกกับเธอเลยซักวินาที เพราะผมก็ไม่กล้าที่จะแต่งงานกับเธอกลัวเธอจะได้รับความลำบากจากผม ผมไม่มีเงินแต่งงาน ไม่มีเงินออม ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ การงานไม่มั่นคง ผมได้กลัวทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างที่จะทำให้เธอจะลำบาก ทำไมผมจึงเป็นคนขี้ขลาดเช่นนี้ ผมไม่น่าเป็นคนที่เกิดมาคิดมากอย่างนี้เลย

ทุกวันนี้ ผมก็ยังรักและคิดถึงเธออยู่ทุกเวลาทุกลมหายใจ ผมได้แต่หวังว่าสักวันไม่ว่ามันจะนานแค่ไหน ผมขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆ กับเธออีกซักครั้งก่อนที่ผมจะตายจากโลกนี้ไป ไม่ว่าผมจะอายุเท่าไร่ 50, 60 หรือมากกว่านี้ ผมก็อยากอยู่ใกล้กับเธอ ผมอยากได้ยินเสียงของเธอ อยากพบ อยากเห็น อยากเจอ แต่ก็ทำไม่ได้ ผมอยากโทรไปหา แต่ก็ไม่กล้าโทร ผมยอมแม้กระทั้งถ้าสามารถเอาอวัยวะหัวใจของผมไปใส่ไว้ในตัวเธอผมก็ยอม เพื่อจะได้อยู่ใกล้ตลอดเวลา ผมคิดถึง คิดถึงมากๆ ผมอยากให้เธอได้รับรู้ความรู้สึกของผม ความคิดของผม ความรักของผมที่มีต่อเธอ แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ ผมอยากระบายความรู้สึกของผมออกมามากกว่านี้ อยากให้เธอได้รู้ ได้ยิน ถึงความรู้สึกของผมว่า ผมรักเธอเสมอ สุดท้ายผมก็ได้แต่ฝันไปในทุกๆ วัน ทุกๆ เวลา ว่า ผมได้อยู่กับเธอตลอดเวลา และเธอก็ได้อยู่กับผมตลอดเวลา แม้ว่ามันจะเป็นแค่เพียงฝันก็ตาม

อยากให้เธอคิดถึงผม อยากให้เธอได้รับรู้
อยากให้เธอเข้าใจ
อยากย้อนวันเวลากลับไปเพื่อจะได้ไปอยู่กับเธอ
อยากเปลี่ยนทัศนะคติตัวเองให้เป็นคนเห็นแก่ตัว
อยากทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้เธอกลับคืนมาและให้ผมกลับไปหาเธอ
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้

อยากได้ยินเสียงหายใจของเธอ
อยากให้เธอได้ยินเสียงหายใจของผม
อยากได้ยินเสียงหัวใจของผมเต้นอยู่ในกายของเธอ
อยากให้หัวใจของเธอมาห่อหุ้นหัวใจผมไว้
อยากให้เรามีกันและกันด้วยหัวใจซึ่งกันและกัน

สุดท้ายทุกสิ่งทุกอย่างก็คงเป็นไปไม่ได้ ทุกวันนี้คงได้แต่หวังไว้ว่า ตอนผมตายไปผมคงอยากให้ฝังผมเอาไว้ข้างๆ เธอ ผมรักเธอเสมอและไม่เคยคิดที่จะเปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนใจเลยซักครั้งเดียว

ผมเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s