ทำไมชีวิตมันช่างเหนื่อเหลือเกิน

สวัสดีใครบางคนที่ผมยังใฝ่หา

หลายวันมานี้ ผมมีเรื่องครุ่นคิดและปวดหัวเกี่ยวกับเรื่องการซื้อขายบ้าน เครียดมาก ไม่รู้จะหาทางออกอย่างไรดีกับการเป็นผู้นำครอบครัวที่ต้องมีพ่อและน้องชายให้ดูแล รวมถึงภรรยาและลูกสาวผม และค่าใช้จ่ายต่างๆ ภายในบ้านทั้งหมด ตอนนี้ผมเริ่มต้นจากการกู้เงินซื้อบ้าน และเป็นการซื้อบ้านครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต มันช่างยากเย็นเสียจริง หลังจากที่ผมหาบ้านราคาที่เหมาะสมกับฐานะของตัวเองได้แล้ว ผมก็ดำเนินเรื่องในการกู้ซื้อบ้าน จากราคา 100% กู้ได้ 90% ซึ่งถ้าเป็นไปตามที่ตกลงกันไว้แล้ว มันก็คงผ่านไปด้วยดี แต่สุดท้ายมันไม่ได้เป็นแบบนั้น การกู้เงินซื้อครั้งนี้มันไม่ได้เป็นไปดั่งที่ตกลงกันไว้ ผมกู้ได้แค่ 80% จากราคาบ้านที่ประเมินแล้วใน 90% ขาดไปอีกตั้ง 8 แสน จองและทำสัญญาไปเรียบร้อยแล้ว ตามที่ตกลงในตอนแรกกับแบงก์สาขาย่อย ผมได้ชัวร์แน่ๆ 90% จากราคาเต็มที่ประเมิน แต่พอเรื่องไปถึงแบงก์ใหญ่ ก็ได้คำตอบว่ากู้ได้ไม่ถึงเท่าที่ต้องการ กู้ได้เพียงแค่ในระดับนึง เพราะแบงก์กำลังปรับโครงสร้างประจำปี เวรกรรม!!! แล้วทำไมเพิ่งมาบอกผมเอาตอนนี้ ตอนแรกไม่ได้บอกอย่างนี้ ชีวิตทำไมมันเหนื่อยอย่างนี้

อยากคุยอยากปรึกษา แต่ก็ไม่รู้จะคุยกับใครดี คุยก็ไม่รู้เรื่อง เวรกรรมจริงๆ บ้านเดิมพี่ชายขายไปใช้หนี้ที่เล่นจากการพนันบอล เอาตัวเองรอด ทิ้งพ่อแม่ให้เดือดร้อน แม่ไปอยู่บ้านยายเพราะเป็นแม่เลี้ยงของผม ส่วนพ่ออยู่กับผม ผมควรทำยังไงดีให้พ่อมีบ้านอยู่แล้วน้องชายผมกับครอบครัวของผมก็ต้องอยู่ด้วย เลี้ยงดูท่านให้เหมือนที่ท่านเลี้ยงดูเรา ผมควรทำยังไงต่อไปดีกับชีวิต ผมควรทำยังไงดี……

รักและคิดถึงคุณเสมอ
ผมเอง

ปล. ผมถึงบอกคุณไงว่า  "ผมไม่คู่ควรกับคุณ ผมควรมีชีวิตอยู่ในเส้นทางของผม ไม่ควรที่จะมีชีวิตอยู่ในเส้นทางหรือได้ร่วมทางกับคุณ เพราะชีวิตผมจะทำให้ชีวิตคุณลำบาก"

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s