แม้ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่ขอรักไปจนหมดอายุขัย

สวัสดีคุณคนที่ผมรักและคิดถึงเสมอ

ผมน่าจะเป็นคนเห็นแก่ตัว จะได้มีความสุขอยู่กับคนที่ผมรัก
และได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า
 
ด้วยเหตุที่ว่า ผมกลัวคนที่ผมรักจะต้องลำบากไปกับการใช้ชีวิตร่วมกับผม
ผมเลยต้องเป็นคนเห็นแก่ตัว เดินจากคุณมา ทั้งๆ ที่ใจไม่ได้ปรารถนาเลย

คิดแล้วก็น่าน้อยใจในความคิดของตัวผมเอง
กลัวทำไมเมื่อยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นมา
กลัวทำไม เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคต
กลัวทำไม เมื่อใจเราต้องการในสิ่งที่ถูกต้อง
 
กลัวทำไมกับการที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับคุณ คนที่ผมรัก
 
สุดท้าย ก็ต้องกลัว เพราะกลัวจะลำบากในการดำเนินชีวิตคู่กับผม
 
ผมรักคุณมากมายเกินกว่าที่จะบอกได้ มากเสียจนไม่รู้จะพูดอย่างไร
มากจนต้องเดินจากคุณมา ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะก้าวขาแยกทางเดิน
มากจนเกินกว่าที่ใจจะสมหวังได้
 
ผมจึงต้องเดินออกมาจากคุณ เพื่อให้คุณมีความสุขในชีวิตของคุณ

เหมือนจะเป็นพระเอก แต่เป็นผู้ร้ายมาโดยตลอด
ผมก้าวออกมา ถ้าผมอยู่คนเดียวก็จะถูกต้อง
แต่ผมก้าวออกมา เพราะมีใครคนอื่นที่ทำให้มีเหตุผลต้องเดินจาก
 
ทั้งๆ ที่ไม่อยากให้มีเหตุผลแบบนี้
 
ชีวิตผม ผมไม่เคยขอผู้หญิงคนไหนแต่งงาน
เพราะคำคำนี้ "แต่งงานกับผมน๊ะ" ผมตั้งมั่นไว้บอกคุณคนเดียว
 
สุดท้าย ผมเป็นคนเห็นแก่ตัวจริงๆ เห็นแก่ตัวเพียงแค่เพราะว่า……
 
แม้ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับคุณ แต่ผมขอรักคุณ
รักไปจนกว่าผมหมดอายุขัยของตัวผมเอง
 
รักและคิดถึงคุณเสมอ
 
ผมเอง

" คิดถึงคุณเหลือเกิน คิดถึงมากมายจนบอกไม่ถูก "
" คุณอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้ ช่วยแหงนมองบนฟ้า แล้วคิดถึงผมสักครั้งจะได้ไหม "
" ผมรักและคิดถึงคุณเหลือเกิน "

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s