ความในใจบางส่วนที่อยากให้คุณรับรู้คำว่า “รัก” ของผม

สวัสดีคุณคนที่ผมรักและคิดถึงเสมอ

Forever Love

ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา ตั้งแต่วันแรกที่ผมเดินออกจากชีวิตคุณ
จนถึงวันนี้ ครบสิบสามปีพอดี ไม่น่าเชื่อเลย และไม่น่าเชื่อ
เวลาที่ผ่านไป ช่างเร็วเสียจริง

จากวันที่เราสองคนเป็นเด็ก จนวันนี้ เราสองคน ใกล้ที่จะมาถึงปลายทางชีวิต
ช่องว่างในเวลาของความรัก ที่ผมมีให้กับคุณ ช่างยาวนานเสียเหลือเกิน

คุณรู้ไหม ช่วงเวลาที่ผ่านมาสำหรับผม ไม่มีวันไหนเลย ที่ผมจะไม่คิดถึงคุณสักครั้ง
ทุกวัน ทุกเวลา ที่ผ่านไป ผมคิดถึงคุณตลอดเวลา

ขณะที่ผมกำลังเขียน (พิมพ์) ในไดอารี่อยู่นี้ มีน้ำใสใสคลอเบ้าตาไปด้วย
ผมอยากบอกคุณว่า หัวใจผม คิดถึงคุณ และคิดถึงอย่างมากมาย

คุณอาจจะไม่เชื่อ แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ

ผมรู้สึกเสียใจ เสียใจที่ผมไม่เด็ดขาดพอ
ไม่กล้า ที่จะตัดสินใจ ที่จะเดินจูงมือคุณ
และเดินไปด้วยกัน พร้อมใช้ชีวิตร่วมกัน

ชีวิตของผม ผมเดินคนเดียว เดินโดยลำพังตลอดเวลา

และในวันนึง ผมได้มาเจอคุณ ทำให้ผมมีความรักและความฝัน
ว่าวันนึง ผมจะชวนคุณ เดินไปด้วยกัน พร้อมใช้ชีวิตคู่ เป็นสามีภรรยา
อยู่ไปจนแก่เฒ่า ผมจะดูแลคุณ และดูแลคุณไปจนชีวิตผมจะหาไม่

ผมตั้งใจ และมุ่งมั่น ที่จะทำให้ได้ ปีแล้ว ปีเล่า ที่ผ่านไป

จนวันหนึ่ง ผมจึงได้รู้ว่า ตัวผมเอง ไม่เหมาะกับคุณ ไม่เหมาะเลย

ชีวิตของผม ด้อยกว่าคุณ ทุกๆ ด้าน ไม่ว่า มองทางไหน
ก็ไม่มีทาง ไม่มีทางเลย ที่จะทำให้คุณ มีความสุขได้

ผมสู้ ผมพยายามทำความฝันให้เป็นความจริงให้ได้
เรียน และ ทำงาน ไปพร้อมกัน ต้องทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจไว้

วันไหน ผมเหนื่อย ท้อ สิ้นหวัง ผมจะมายื่นอยู่ที่หน้าต่างในตอนเช้า
เพราะบางช่วงเวลา ผมทำงานตอนกลางคืน เรียนตอนกลางวัน หรือ
บางครั้งในตอนที่ผมไม่มีงานทำงาน ผมอยากเห็นหน้าคุณ ผมยอมอดนอน
เพื่อได้เห็นคุณในยามเช้าของวันรุ่งขึ้น เพื่อเป็นกำลังใจให้กับตัวผมเอง

ผมแอบยื่นมองคุณ มองคุณ เดินผ่านหน้าบ้านผม เดินไปอย่างช้าๆ
มองตั้งแต่เห็นใบหน้า จนเลยผ่านไปเป็นด้านข้าง และด้านหลัง
มองตั้งแต่คุณเดินออกมาจากซอยบ้านของคุณ เดินจนสุดถนนปลายทางจนลับตา

เป็นแบบนี้ตั้งแต่มัธยมต้น ปวช มหาลัย และ จวบจนเราสองคนได้ทำงาน

ทุกๆ ครั้ง ที่ผมท้อ หรือ คิดถึงคุณ ผมมักจะทำอย่างนี้เสมอ
ขอเพียงได้แค่มองเห็นคุณ ผมก็มีความสุข และมีกำลังใจที่จะสู้ในวันต่อไป

คุณอาจจะไม่รู้ แต่ผมเป็นแบบนั้นจริงๆ ในตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา

คุณมีค่ามากมาย มากมายจนผมไม่สามารถบอกได้ว่า
ว่าคุณ มีค่ามากมายแค่ไหนสำหรับชีวิตของผู้ชายคนนี้ คือ ผม

ผมจึงมีความกลัว และกลัวอย่างมาก กลัวว่า ถ้า ถ้าสักวัน

ถ้าผมจูงมือคุณ และก้าวเดินไปด้วยกัน ใช้ชีวิตร่วมกัน
ผมกลัว ผมกลัวจะทำให้คุณ ไม่พบความสุข
ผมกลัว กลัวหลายๆ อย่าง ผมกลัวอย่างนี้มาเป็นปีปี
คิดไปต่างๆ นานา

และวันนึง ผมก็ได้ถามตัวเองว่า ผมจะพาคุณเดินไปกับผม ดีหรือไม่
ผมได้คำตอบ สองข้อ กับเหตุผลต่างๆ นานา ที่ผมคิดไปเอง

ข้อแรก ผมจะขอคุณแต่งงาน และจะทำให้คุณมีความสุขให้ได้ ผมขอสัญญา

ข้อสอง ผมขอคุณแต่งงาน แล้วมีปัญหามากมาย คุณคงไม่มีความสุขแน่ๆ
เพราะสภาพคนรอบข้างของในครอบครัวของชีวิตผม มันบอกอย่างนั้น

ด้วยความกลัว ผมจึงได้ตัดสินใจ เดินออกมาจากชีวิตของคุณ
ทั้งๆ ที่ ผม ไม่อยากคิด และไม่เคยที่อยากจะให้เป็นแบบนั้นเลย

ชีวิตผม ผมฝันถึงวันได้เดินทางร่วมชีวิตคู่ไปกับคุณ
ผมฝันเสมอ ฝันและตั้งใจอยู่ตลอดเวลา ต้องทำให้ได้
ตั้งใจมาเป็นสิบๆ ปี ตั้งใจอย่างจริงจัง แม้รู้ว่า อาจจะเป็นไปไม่ได้

คุณเคยสักเกตไหม ในเวลาที่ผมมีบางสิ่งบางอย่าง ผมจะอยู่ใกล้ๆ คุณเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นแม้ในฐานะเพื่อน หรือจะเป็นในฐานะเพื่อนสนิท หรือ คนรัก (หรือป่าว)

แต่ในเวลาที่ผมไม่ได้อยู่ใกล้ๆ คุณ หรือห่างไกลกัน
ในเวลานั้น คุณรู้ไหม ผมไม่เหลืออะไรเลย แม้กระทั่งงานที่ทำ
ไม่เหลืออะไรจริงๆ แม้กระทั่งใครสักคน ที่คอยให้กำลังใจ

ชีวิตผม ตอนที่มีความทุกข์ ผมไม่เคยบอกคุณเลยสักครั้ง
และผมจะพยายามหลีกหนีคุณ ในช่วงเวลาที่ผมไม่มีอะไรเลย
ผมไม่อยากให้คุณ ได้รับรู้ถึงความทุกข์ของผม เพราะผมอายคุณ
อายที่จะให้คุณเห็น ในสิ่งที่ผมไม่มีอะไรเลยในชีวิต

แต่ในชีวิตผม เมื่อไหรที่ผมมี ผมจะก้าวเท้าเข้าไปหาคุณเสมอ
ไม่ว่าผมจะเข้าไปหาคุณในฐานะอะไรก็ตาม เพียงแค่ผม
ผมอยากที่จะเห็น รอยยิ้ม และอากัปกิริยาของคุณ
ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ที่ผมรู้ ทุกอย่างที่มีคุณ ผมมีความสุข

ตั้งแต่วันที่แรกที่ผมเจอคุณ จนถึงวันนี้ สิ่งต่างๆ ที่ผมได้สัมผัสทั้งทางใจและทางกาย (มือ)
สิ่งที่คุณได้แสดงอยู่ตรงหน้าผม ในทุกๆ ครั้ง ในทุกๆ ครา ที่เราได้พบเจอ
หรือแม้กระทั้งเสียงในยามที่ได้พูดคุยกับคุณ
ผมพยายามจะเก็บสิ่งนั้น เก็บไว้ในสมอง เก็บไว้ในหัวของผม เก็บไว้ตลอดเวลา
เก็บทุกๆ สิ่ง ทุกๆ ที่มีค่า เก็บไว้ให้ได้มากที่สุด เท่าที่ผมจะเก็บและจำได้

และแม้ผมจะไม่ได้อยู่เคียงข้างคุณ แม้ผมจะไม่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับคุณ
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจ และภูมิใจมาโดยตลอด

ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าผมจะไปยืนตรงที่ใด ผมจะมีคุณอยู่ในสมองและในใจผมเสมอ

แม้ว่า คุณจะไม่ได้ยืนเคียงข้างกายผม แต่คุณ ได้ยืนอยู่ในหัวใจผมตลอดเวลา

แม้มันจะทำให้ผมเจ็บ เศร้า ทรมาน และตาแดงบ้างเป็นบางครั้ง แต่ผมก็จะเป็นแบบนี้
และมันก็คงเป็นแบบนี้ตลอดไป และไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้อีกนานแค่ไหน

ผมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงจิตใจผมได้ ผมรู้ตัวผมดี
ผมไม่สามารถหยุดความคิดแบบนี้ไปได้เลย

ความคิดนี้จะหยุดได้ ถ้าสักวัน ลมหายใจของชีวิตผมมันหมดไป

และคงต้องถูกกลบความรัก ความรู้สึกต่างๆ ของผมที่มีให้คุณ
กลบลงบนผืนดินไปพร้อมกับร่างกายของผม

กลบและเก็บเอาไว้ที่ตัวผมคนเดียว

ผมไม่รู้ว่า คุณกลียดผมหรือไม่ คุณรักผมหรือไม่
เพราะคุณไม่เคยบอกผมสักครั้ง ในเวลาที่เราได้ใกล้ชิดกัน
หรือไม่ได้พบเจอกัน แต่ทุกๆ นาที ที่ผมลืมตา
ผมจะมีคุณอยู่ในใจตลอดเวลา และอยู่ด้วยกันตลอดทุกๆ ที่

ใจผมร้องหาคำตอบจากคุณเสมอ แม้ไม่เคยคิดที่จะพูด หรือที่จะถาม

ผมไม่รู้ว่า คุณเคยรักผมไหม และ ผมมีค่าสำหรับคุณมากแค่ไหน

แต่ผมรู้ว่า จากวันนั้น จนถึงทุกวันนี้ คุณก็ยังมีค่ามากมายสำหรับชีวิตผม

สักวัน ถ้าผมมีโอกาส ไม่ว่าชีวิตจะเหลืออีกกี่วัน กี่ชั่วโมง กีนาที

ผมไม่เคยเอ่ยประโยคนี้ให้กับใคร และผมสัญญากับตัวเองไว้เสมอว่า

ผมจะพูดประโยคนี้กับคุณ กับคุณเพียงคนเดียว

“ผมรักคุณ แต่งงานกับผม…น๊ะ”

คุณเชื่อผมไหม?

รักและคิดถึงคุณเสมอ

ผมเอง

สิ่งที่ผมเขียน (พิมพ์) ผมกลั่นกรองออกมาจากความในใจที่เก็บไว้ตลอด 27 ปี
ผม ไม่รู้ว่า คุณ จะได้เข้ามาอ่านไหม และ ผมไม่รู้ว่า ผมจะเลิกเขียนเมื่อไร
ผม คงจะเขียนตลอดไป เขียนไปจนกว่า มือและสมองของผมจะไม่ทำงาน
ผม จะเขียนไปจนกว่าวันที่สมองและร่างกายของผม ไม่ตอบสนองสิ่งต่างๆ บนโลกใบนี้
ผม จะเขียนไปจนกว่า สักวัน คุณจะร้องไห้ ให้ผม

ปล. เรื่องสั้นเรื่องนี้ บอกให้ผมรู้ว่า ความรักไม่มีวันที่สิ้นสุด ความรักของผู้ชายคนนึง ที่มีให้กับผู้หญิงที่ตนรัก
และเรื่องสั้นเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า จงอย่ากลัวในสิ่งที่ไม่มีตัวตน และสิ่งที่ยังไม่ได้เกิดขึ้น
และเรื่องสั้นเรื่องนี้ สอนให้รู้จักว่า ความรักไม่มีการแบ่งชนชั้น วรรณะ เชื้อสาย สัญชาติ ผิวพรรณ

ถ้าคุณคิดที่ที่จะรัก จงฝ่าฟัน และทำให้ได้ ทำให้สมหวัง ทำตามที่ตั้งใจ จงอย่ากลัวในคำว่า “รักแท้”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s