ขอบคุณนะ

สวัสดีคุณคนที่ผมรักและคิดถึง

เมื่อวานนี้ หลังจากที่เราสองคนได้เมล์คุยกัน และสิ้นสุดการสนทนา
ความรู้สึกต่างๆ ที่อยู่ในใจของผม ผมได้บอกคุณไปเกือบหมด
แต่ก็ยังไม่ได้บอกหมดซะทีเดียว ผมไม่กล้าบอกเอง

ความรู้สึกต่างๆ หลังจากที่ได้คุยกันนั้น

ผมเคว้งเหลือเกิน รักแสนรัก รักข้างเดียว รักแสนเศร้า
อารมณ์ในตอนขับรถกลับบ้าน ตื้อไปหมด

อัดอั้นจริงๆ อยากจะร้องไห้ แต่น้ำตาไม่ไหลมากมาย
รู้สึกว่า ตัวผมเอง น้ำตาคลอเบ้าตา
มองกระจกส่องหลัง ตาแดง มีน้ำอยู่ในนั้น

ผู้หญิงที่ขับรถข้างๆ อีกคัน หันมามองหน้าผม
น้ำตาผมไหล เค้าหยิบทิชชู่ แล้วส่งให้ผม แต่ไม่ได้เปิดกระจก

ผมยกมือไหว้ขอบคุณ ผมหันหน้ากลับ แล้วมองไปที่หน้ารถ
ผมรู้สึกว่า น้ำตามันไหลมากกว่าเดิม

ทุกสิ่งเรื่องราวระหว่างเรา มันจบแล้ว และคงจะไม่มีอีกต่อไป

แต่มันคงจะจบไปจากใจคุณ แต่กับใจของผมนั้น ไม่เคยจบ
และไม่มีวันที่จะจบ ความรักที่มีให้คุณได้

และผมก็คงมีชีวิตเพื่อรอ รอ รอความรักจากคุณ
แม้ว่าผมอาจจะไม่พบเจอ แต่ผมก็จะ รอ รอ และรอต่อไป

รอจนกว่าชีวิตของผม ไม่มีโอกาสที่ต้องรออีกต่อไป

รักและคิดถึงคุณเสมอ

ผมเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s